توی سرداب روی باتلاق                وسط    جنگل    سردم

اگه  من   تو   رو   نبینم                 چه کنم  با غم  و  دردم

تو چه خوب هستی عزیزم              بی تو من یه برگ زردم

دوست دارم همیشه  باشی               نکنی  یه   وقتی    تردم

توی   این   دنیای    فانی                قطره بارون یا که  گردم

اما   تو   فرشته ای   که                 میام و دورت  می گردم

بعد   از اون  قصۀ   تلخم                چه   خیالهائی  می کردم

اما    با   دیدن   تو   باز ...   به  این دنیا بر  می گردم

Asal

بابا نظر بدین. چرا نظر نمیدین اخه

چی میشه بگین بهتر از این گیر نمیاد اخه

در پستوي لحظه هاي عاشقانه
رنگ عشق هياهوي عجيبي به پا کرده است
آسمان به ساعت صفر عاشقي حسادت ميکند
ساعت صفر عاشقي براي عاشقان واقعي است
چه زيبا.....
اسمان رقص شب را حرمت سحر ميداند
و شب ديوانه وار
ساعت صفر عاشقي را صدا مي زند
دوست داشتني است
نفس هاي گرم تضمين فرداي ديروز است

ديروزي که عشق بوده و هست
تا فرداي خوشبختي و باهم بودن خواهد ماند .....
. تقديم به باران
تقديم به صبح

تقديم به ديروز که فردا را خواهد ساخت
راستي...هیچی عسله دیگه

روزاي خيلي طلايي يادته؟ روز ترس از جدايي، يادته؟

روز تمرين اشاره يادته؟ شب چيدن ستاره يادته؟

شعراي کتاب درسي يادته؟ يادته گفتي مي ترسي ،يادته؟

عکسمون تو قاب عکس و ، يادته؟ بله بدون مکث و يادته؟

دستمون تو دست هم بود يادته؟ غصه هامون کم کم بود، يادته؟

چشم نازت مال من بود يادته؟ ديدن عسل قدغن بود يادته؟

روزگار قهر و آشتي يادته؟ هيج کس و جز عسل  نداشتي ، يادته؟

روياهاي آسموني ،يادته؟ قول دادي پيشم بموني، يادته؟

روزاي بي غم و غصه يادته؟ ببينم اول قصه يادته؟

عصر ابراز علاقه يادته؟ خبر خوش کلاغه ،يادته؟

دست گرمت تو زمستون يادته؟ شونه عسل  زير بارون يادته؟

واسه خنده اجازه يادته؟ اونا که مي گفتي رازه ؛ يادته؟

يادته فال هاي حافظ تو حياط ؟ يادته قسم جون شاخه نبات؟

گل سرخا رو نچيديم يادته؟ يه روزي هم و نديديم ؛ يادته؟

حرفامون سر صداقت يادته؟ تو ، تو مجازات خيانت ، يادته؟

پنهوني سر قرارا ، يادته؟ تأخيرات توي بهارا يادته؟

گوش نداديم به نصيحت، يادته؟ گشتنت دنبال فرصت يادته؟

دستات و ميخوام بگيرم يادته؟ راستي توهنوز عسل را یادته؟؟

(کاش منو از یاد نبرده باشی منتظر تو عسل)

خدا يکي عشق  يکيasal هم یکی

خوب  یادمه وقتی که پا  تو دنیاش  گذاشتم

دنیای من تباه شد یه روز خوش نداشتم      

صبح تاغروب همیشه کارم فقط خوندن بود    

وقتی تو رو می دیدم هوای تازه داشتم

چه سرد بود وچه بیروح تمام شعرهای من

اما برای  چون  تو اشعار ناب  نوشتم

گلهای  پژمرده رو از توی  باغ  بر چیدم

تو  باغ  آرزوهام  گلهای  تازه  کاشتم

چه  خیالاتی  داشتم  تو دنیای  من  بودی

اما  تو رفتی و من موندم  با سرگذشتم

تصمیم  گرفتم  دیگه  دل  به کسی  نبندم

آی  آدمها  بدونید  این بوده  سر نوشتم

رفتی تنهام گذاشتی  انگار که رفتی سفر

من هم به ناچارباید کوله رو برمیداشتم

تمام  آرزوهام   با  تو رفت   اما  حالا

آرزومه  ببینم   من  هم  توی  بهشتم

شعر: حامی عزیز

در مشرق عشق دشت خورشيدتويي

در باغ نگاه ياس اميد تـويي

در بين هزار پونه آنكس كه مرا

چون روح نسيم زود فهميد تويي

Asal

وقتي دلتنگ شدي

به ياد بيار کسي رو که خيلي دوست داره

وقتي نااميد شدي

به ياد بيار کسي رو که تنها اميدش تويي

وقتي پر از سکوت شدي

به ياد بيار کسي رو که به صدات محتاجه

وقتي دلت خواست ازغصه بشکنه

به ياد بيار کسي رو که توي دلت يه کلبه ساخته

ASal

خدايا

اگه فراموشت كردم فراموشم نكن

اگه خطا رفتم

گناه كردم تو ببخش

كمكم كن تا بتونم درست برم

به من عقل دادي و توان دادي كه بتونم فكر كنم و تصميم بگيرم

اما زر و زيور دنيا چشم هام رو بست

دل به چيزهايي بستم كه فنا پذير هستن

اگر هم ميخواهم سعي كنم خوب و درست باشم نميگذارن

سنگ ميندازن جلو پاهاي آدم

خدايا تو ابدي هستي

تو هميشه هستي و هر وقت صدات كنيم جواب ميدي

مثل بعضي از آدما تنهامون نميگذاري

ماها بي وفا هستيم اما تو وفا داري

خدايا تنهام نگذار

راه درست رو به من و همه كسانيكه تورو دوست دارن نشون بده

خدايا بابت هر چيزي كه به من دادي ممنونتم و ميتونم فقط بگم

خدايا شكرت

خدايا ... پروردگارا

اشكی مانند قطره بارانی از گونه های آشنايی سرازير شد

قطره بارانی كه اولين قطره بود كه از آسمان زندگی به زمين افتاد

قطره ای از اشكهای گونه ای پر از مهر كه زمين را سر سبز و زيبا كرد

من ديدم درآن اشك چه می گذرد…من ديدم در آن قطره اشك چه شوری برپاست

قطره ای از اشكهای پر از مهر و محبت يك مادر

درست است…آن قطره همان اشك است و آن گونه همان گونه مادر است اشك مادراگر می خواهی معنی واقعی عشق را بفهمی عشق مادر به فرزندش همان عشق واقعی و گمشده است كه تمام دنيا به دنبال همين معنا بودند

عشق واقعی بدون شك عشق مادر به فرزندش است

نه هوس در آن است، نه دروغ و نيرنگی در آن است ، نه زود گذر است ، نه غصه و گريه به خاطر جدايی در آن است ، نه پايانش جدايی است

عشق واقعی در نگاه مادر به فرزندش است

من آرزو دارم يك قطره از اشكهای پر از مهر و محبت مادرم  را بر روی دستهايم احساس كنم

می خواهم آن گرمای اشك مادرم را بيشتر احساس كنم

اشكی كه جاودانه است ، اشكی كه واقعا عاشقانه است

اين عشق مادرانه نه احساسات است ، نه ديوانگی است ، نه جنون است و نه گناه .يك انسان خوشبخت انسانی است كه در نگاه چشمان مادرش كه پر از اشك است معنی واقعی عشق را بفهمد

ببيند اين اشكهايی كه از چشمان مادرش ريخته می شود برای چه چيزی ريخته می شود؟ چرا ريخته می شود

آيا از روی احساسات است ؟ آيا از روی نيرنگی و دروغ است

اين اشكها مقدس است ، اين اشك مادر را بايد پرستيد

عشق يعنی همين!…عشق واقعی اينجاست!…قلب و چشم يك مادر چشم انتظار فرزندش

آيا مادر اين اشكها را فقط برای خودنمايی و به دست آوردن دل فرزندش  می ريزد

اين اشكی كه از روی گونه مادر ريخته می شود از ته دل و از تمام وجود ريخته می شود

اين عشقی است كه بين مادر و يك فرزند است 

اين اشكی است كه به خاطر عشق مادر به فرزندش است

آهای عاشقان عشق شما همه بيهوده است

آهای عاشقان معنی عشق در نگاه يك مادر است

آهای عاشقان عشق واقعی در قلب يك مادر است

اگر می خواهيد عاشق شويد عشق مادر به يك فرزند را سرلوحه و الگوی خود قرار دهيد كه در آن نه صحبتی از هوس است و نه صحبتی از جدايی

اما مطمئن باشيد اين عشق مادرانه ابراز شدنی نيست

مطمئن باشيد اين اشكی كه از گونه های مادر به خاطر دوست داشتن نسبت به فرزندش ريخته می شود تو ای عاشق هر چه عشقت را دوست داشته باشی نمی توانی اين ابراز اشك ريختن مادرانه را داشته باشی

ای مادران شما واقعا عشق واقعی هستيد
ای مادران شما همان فرشته زندگی ما هستيد … همان فرشته عاشق فرزندان
 Happy WoMenS Day

شانه هایت را برای گریه کردن دوست دارم

بی تو بودن را برای با تو بودن دوست دارم

عسلی

فرشتگان روزي از خدا پرسيدند : بار خدايا تو كه بشر را اينقدر دوست داري غم را ديگر چرا آفريدي؟ خداوند گفت : غم را بخاطر خودم آفريدم چون اين مخلوق من كه خوب مي شناسمش تا غمگين نباشد به ياد خالق نمي افتد

من نشاني از تو ندارم، اما نشاني ام را براي تو مي نويسم: در عصرهاي انتظار،به حوالي بي کسي قدم بگذار!

خيابان غربت را پيدا کن و وارد کوچه پس کوچه هاي تنهايي شو! کلبه ي غريبي ام را پيدا کن ، کنار بيد مجنون

خزان زده و کنار مرداب آرزوهاي رنگي ام! در کلبه را باز کن و به سراغ بغض خيس پنجره برو! حرير غمش را کنار بزن! مرا خواهي ديد با بغضي کويري که غرق عصاره ي انتظار پشت ديوار دردهايم نشسته