به نام او که بهترین نام هاست

آه ،چه شبها که سکوت فراق

   از پشت پرده های سیاه عیان می شد

              چشم ستاره شد و نور ماه

                      درهم شد و محو شد و نهان می شد

گویی که آن سیاه آسمان

                نسیم مست با او در مدارا بود

                                    هنوز آنشب نگاه خسته ای

                                                   ببام خانه های شهر پیدا بود

افق خالیست اما من پر از از ابرم

                    درختی در کنار راه می روید

                                  در ان سوی چشم انتظاریها

                                          درختی در کنارم راه می پوید

   امشب ستاره ها هم در من چکیده اند

                امشب به سوی توست دست نیایشم           

                          امشب به پارسایی تو دل نهاده ام

                                        امشب صفای عشقم و گرمای آتشم

                      نام تو بر لوح قلبم نقش بسته است       

                                             این خاتم وجود من ارزانی تو باد

                                             دانم اگر چه پیشکشی بی ارزش است

                 شعرم به پاس لطف تو

                                             قربانی تو باد

دریاب مرا

دلم ،تا سطح کبود امواج آب شور خشم گرفته، تو را می طلبید

                              ( اما تو را نیافت )

دلم تا آنجایی که ماه ،با گامهای سنگین و غمناک از آسمان بالا می رفت !.... رفت

                                    ( اما تو را ندید)

پس کجایی ای عشق جاوید من

                                   دریاب مرا..........عسل

میلاد امام هشتم بر همه شیعیان جهان مبارک

عسل

ما جهان هستي را مي بينيم اما نه آنگونه که هست بلکه آنگونه که خودمان هستيم و يا نسبت به آن

شر طي شده ايم .هنگامي که مي خواهيم  آنچه را که مي بينيم توصيفکنيم در حقيقت خود و پيش

تصورات و برداشتهاي خويشتن را توصيف مي کنيم هنگامي که ديگران با ما در مورد مساله اي مخالفت

مي کنند ،فورا به اين فکر مي افتيم که آنها اشتباه مي کنند اما همانگونه که توضيح داده شد هرکسي از


يک ديد منحصر به فردي به مساله نگاه مي کند.عسل

الهی؛ ديده از ديدار جمال لذت می برد

ودل از لقای ذوالجمال

الهی؛چون در تو می نگرم

رعشه بر من مستولی می شود

الهی؛ چگونه دعوی بندگی کنم

که پرندگان از من می رمند

و ددان رامم نيستند

الهی؛ اگر گلم و يا خارم

از آن بوستان يارم

الهی؛ ظاهر ما اگر عنوان باطن ما نباشد

در "يوم تبلی السرائر" چه کنيم؟

الهی:پيشانی بر خاک نهادن آسان است

دل از خاک بر داشتن دشوار است!

" علامه حسن زاده آملی "

عسل

اى هشتمين سپيده

 اگر از سايه ساران درود مى پذيرى

باران نيز به ازاى تو پاك نيست

و بر ما درود

اگر فاصله خويشتن تـا تو را تنها بتوانيم ديد

 ای آفتـاب

 ما آن سوی ذرّه مانده ایم

" علی موسوی گرمارودی "

عسل

امروز نه آغاز و نه انجام جهان است

ای بس غم و شادی که پس پرده نهان است

گر مرد رهی غم مخور از دوری و دیری

دانی که رسیدن هنر گام زمان است

تو رهروو دیرینه سر منزل عشقی

بنگر که زخون توبه هر گام نشان است

عسل

کلام  یکی ازسرمایه های ارزشمند انسانی است .کلمات قدرت ساختن نگاه

داشتن و خلق کردن دارند و درست به همان اندازه  نیروی مخربو ویرانگری در

آنها نهفته است . با سخن نیکو می توانیم رابطه های انسانی برقرار

کنیم .کلمات امید بخش ابزار موفقیتو گسترش زندگی ما هستند.

عسل