عشق و محبت ورزیدن از دیدگاه های متفاوت ...

  ما هیچ وقت نمی تونیم در مسند قضاوت قرار بگیریم

 حتی کسی را که میبینیم اشتباه می کند نباید سرزنش کنیم !
 شاید این اشتباه از دید ما غلط باشد
هرکسی به قدر ظرفیت و تکامل خودش باز خواست میشود
عیب رندان مکن ای ذاهد پاکیزه سرشت
که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت
من اگر نیکم اگربد ، تو برو خود را باش
هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت.
نتیجه این تفکر اینست که به هیچ عنوان ازدست کسی نباید ناراحت شد!

 و باید بدون هیچ توقعی محبت کرد.
زندگی دقیقا مثل آیینه هست

 هر کاری بکنیم عین آن به خودمان برمی گردد!

در کتاب لیاقت عشق خواندم ...

 اگر می خواهید عشق بسویتان سرا زیر شود
باید اول خودتان به دیگران بدون هیچ قید و شرطی عشق بورزید!!
حتی دانشمندان هم به این امر واقف شدن که خیلی از بیماریها ناشی از تخلف انسان از قانون محبت است !
محبت کردن باعث تعادل روح میشود .

و از آنجایی که می دانیم تمام بیماریهای جسمی ناشی از روح است .
وقتی روح ما تعادل داشته باشد دیگر ما دچار بیماریهای عجیب غریب که جامعه امروز بشری دچار آن هستند ، نمی شویم .
وجالب اینست که بدانیم حسادت باعث پیری زودرس سلولهای بدن می شود!
دروغ گفتن باعث فشار خون ، کینه داشتن باعث بوجود آمدن سلولهای سرطانی می شود !
البته اینا از نظر علمی ثابت شده .

( درسته که میگن درد هم خودمانیم دواع هم خودمان )
برای این که خدارا بشناسیم باید به اسرار وجود خودمان پی ببریم
ما حتی خودمان را هم نمیشناسیم آنقدر قرق در مسائل روزمره شدیم که خود را نیز از یاد بردیم
و به آسانی جان خود را تسلیم گناه میکنیم وضمیر خودمان را آلوده میگردانیم .
و همین امر ما را از درک  واقعیتها منع می کند

اگه ما به فطرت خودمون مراجعه کنیم

 بدون تاثیر از اطراف و تعصب خاصی می توانیم به معبود برسیم
می توانیم خدا را درک کنیم و باتمام وجود عشق بورزیم ...

چرا که عشق ورزیدن وظیفه همه ما انسانهاست